วันนี้ (28 พ.ค.) ในการประชุมวุฒิสภา ที่มีนายนิคม ไวยรัชพานิช รองประธานวุฒิสภา คนที่ 1 ทำหน้าที่เป็นประธาน เมื่อเข้าสู่ระเบียบวาระกระทู้ถามด่วน เรื่องมาตรการเร่งด่วนในการป้องกันและลดความสูญเสียจากอุบัติเหตุทางรถไฟ

          ซึ่งนายประเสริฐ ประคุณศึกษาพันธ์ ส.ว.ขอนแก่น เป็นผู้ตั้งคำถามนายกรัฐมนตรี ซึ่งนายกฯ ได้มอบหมายให้ พ.ต.ท.ชัจจ์ กุลดิลก รมช.คมนาคม เป็นผู้ตอบกระทู้แทน

          นายประเสริฐ กล่าวว่า จากเหตุการณ์เกิดอุบัติเหตุทางรถไฟ ทำให้เกิดความสงสัยว่าเส้นทางรถไฟของไทยที่มีลักษณะหักศอกมีระยะทางแก้ 350 เมตร ขณะที่มาตรฐานสากลควรเป็น 650-670 เมตร สิ่งนี้รัฐบาลหรือทางการรถไฟพอแก้ไขได้หรือไม่ และมาตรฐานการควบคุมเจ้าหน้าที่รางในการตรวจเส้งทางที่รถไฟวิ่งมีหรือไม่ เพราะบ่อยครั้งที่ประชาชนทำกันเองในเส้นทางที่รถตัดผ่าน และแม้กระทั่งตัวรถไฟที่ยังขาดการซ่อมบำรุงที่ดีพอ รวมถึงคุณสมบัติ การทำหน้าที่ ความรับผิดชอบของพนักงานขับรถไฟในปัจจุบัน ตลอดจนบทลงโทษมีความเข้มงวดแค่ไหนหากเกิดปัญหา ซึ่งยังทราบมาอีกว่าจำนวนพนักงานก็มีไม่เพียงพอด้วย ไม่เว้นแม้แต่งบประมาณที่คั่งค้างกับการรถไฟฯ เมื่อรัฐบาลสนับสนุนนโยบายประชานิยมก็ต้องแก้ปัญหาผลกระทบที่การรถไฟต้องแบกรับภาระด้วย ซึ่งรัฐบาลมีมาตรการเร่งด่วยลดความสูญเสียจากอุบัติเหตุทางรถไฟอย่างไร และผู้เกี่ยวข้องกับผลกระทบที่เกิดขึ้น รวมถึงมีการจัดบริหารงบประมาณอย่างเพียงพอเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพรถไฟอย่างไร

          พ.ต.ท.ชัจจ์ ชี้แจงว่า รถไฟได้สร้างมาแล้ว 115 ปี แต่ตนเข้ามาดูแลงานนี้ได้ 9 เดือน ต้องมาเจอมหาอุทกภัย 4-5 เดือน จึงเพิ่งได้เร่งมาดูแลงานรถไฟต่อ ซึ่งขณะนี้รางรถไฟ ประมาณ 4000 กม. มีความเสียหายอย่างมาก เราต้องการหัวจักรรถไฟบริการประชาชนถึงประมาณ 325-350 หัวจักร แต่ประเทศไทยมีเพียง 127 หัวจักรที่ใช้งานอยู่ อีกทั้งยังต้องการขบวนรถไฟอีกหลายร้อยคัน และหลายร้อยแคร่ เพื่อบรรทุกสินค้าโดยอยุ่ระหว่างการจัดหา เพราะบ่อยครั้งการประมูลมักมีปัญหาทำให้ต้องใช้เวลาเป็นปี และทางกระทรวงคมนาคมเองก็ได้เร่งรัดให้จัดหาแล้วก็กำลังอยู่ระหว่างเริ่มจัดหากันใหม่

          ส่วนอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นบ่อย ส่วนใหญ่เป็นจุดตัดร่วม 3,000 จุด แต่เรามีเครื่องกั้นที่สมบูรณ์แค่ 700 จุด ยังขาดอีกกว่า 1,700 จุด ซึ่งน่าหนักใจเพราะยังลักลอบทำเส้นทางตัดผ่านรถไฟอยู่เป็นเนืองๆ เพื่อเป็นทางลัดข้ามเส้นทางกันสะดวก มีอุบัติเหตุเกิดขึ้นทุกปี

          อย่างไรก็ตาม ยังขาดสิ่งพื้นฐานทั้งอาณัติสัญญาณเสียง เครื่องกั้นอัตโนมัติ อย่างงบประมาณปี 54 ได้ 79 แห่ง ปี 55 ไม่ได้เลย ส่วนปี 56 ขอไป 256 แห่ง ได้งบ 100 ล้าน สร้างได้ 40 แห่ง จึงยังขาดอีก 1,000 กว่าจุด ต้องค่อยๆ ดำเนินการต่อไป

          พล.ต.ท.ชัจจ์ กล่าวต่อว่า อย่างกรณีอุบัติเหตุนักศึกษาถูกรถไฟเฉี่ยวตามที่ปรากฏเป็นข่าว รถไฟวิ่งมาบนรางตามที่ตีเส้นสีกำกับอยู่ กรณีเช่นนี้สุดวิสัยที่จะเบรกบังคับได้ แต่คงต้องตีอาณัติสัญญาณเตือนให้เส้นใหญ่ขึ้น อาจเตือนให้เป็นพิเศษมากกว่าที่สากลกำหนด

          ทั้งนี้ 4 สาเหตุ ที่ทำให้รถไฟเกิดอุบัติเหตุ คือ สายพาน เครื่องจักรกล อาณัติสัญญาณ และคนขับรถไฟ แต่ในแต่ละครั้งส่วนใหญ่เกิดจากความผิดพลาดของคน ไม่ใช่โทษเครื่องจักร รถไฟเรามีมานาน มีหลักวิชการเดินรถที่เยี่ยมยอด ขั้นตอนการตรวจรางก็มีพร้อม จึงน่าใช่สาเหตุจากความชำรุด แต่ยอมรับว่ามีปัญหาพนักงานขับรถไฟไม่เพียงพอ แม้จะจัดหาแล้วก็ต้องมีงานล่วงเวลาเป็นเรื่องปกติแต่ก็ได้ให้เบี้ยล่วงเวลาไว้ เพราะจากอดีตห้ามเพิ่มจำนวนพนักงาน ทำให้เกิดพนักงานขาด ถ้าไม่เพิ่มรถไฟจะขาดพนักงานผู้ปฏิบัติต่อเนื่องอาจวิกฤติ แต่ขณะนี้เพิ่ม 2,400 กว่าอัตราไปแล้ว และตนขอสัญญาว่าจะตั้งใจปรับปรุงรถไฟให้เป็นเหมือนสังคมรถไฟที่เจริญแล้ว

          ที่มา: http://www.thanonline.com